ചിത്രത്തിനു കടപ്പാട് :ഗൂഗള്‍ എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ
ചിത്രത്തിനു കടപ്പാട് :ഗൂഗള്‍ എന്ന ലേബല്‍ ഉള്ള പോസ്റ്റുകള്‍ കാണിക്കുന്നു. എല്ലാ പോസ്റ്റുകളും കാണിക്കൂ

2014 ജൂലൈ 19, ശനിയാഴ്‌ച

സ്നേഹം,,


അമ്മതന്‍ ഗര്‍ഭാശയത്തിനുള്ളിലൊരു ചെറുഭ്രൂണമായ് വളരവെ
എന്‍‌മനസ്സില്‍‌ ഞാനാശിച്ചുവോ സ്നേഹം

മുലപ്പാലേകുമെന്നമ്മതന്‍‌ മടിത്തട്ടില്‍ കിടന്നുകൊണ്ടാ
നയനങ്ങളില്‍‌ ഞാന്‍ കണ്ട പ്രകാശമോ സ്നേഹം

അസുഖബാധിതനായ് ഞാന്‍‌ കിടന്നിരുന്നൊരുനാളില്‍
എന്‍റച്ചനില്‍‌ കണ്ട ആധിയൊ സ്നേഹം

ക്ലാസിലെ കുസ്യതിയിലെന്‍ പിന്നാലെ ചൂരല്‍ വടിയായെത്തിയ
ടീച്ചറില്‍ കണ്ട ദേഷ്യമോ സ്നേഹം

എന്നുമെന്നിഴലായ് നടന്നിരുന്ന പ്രിയകളികൂട്ടുകാരിയുടെ
ഇടക്കിടക്കുള്ള കൊച്ചുപിണക്കങ്ങളോ സ്നേഹം

കോളേജിലെ തരുണീമണികളില്‍ ഞാനന്നുകണ്ട
പേരറിയാത്ത ഭാവങ്ങളോ സ്നേഹം

കലാലയത്തോട് വിടപറയുംനേരമെന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകരഞ്ഞ
കൂട്ടുകാരുടെ ആത്മനൊമ്പരങ്ങളൊ സ്നേഹം

പ്രണയനാളുകളിലന്നു പ്രണയിനിയെനിക്കയച്ച കത്തുകളിലെ
മധുരവാക്കുകളോ സ്നേഹം

എന്‍‌ജീവിതത്തിലെന്നു‌മെനിക്കുകൂട്ടായ് കടന്നുവന്നവളുടെ
പരിലാളനങ്ങളോ സ്നേഹം

കളിപ്പാട്ടങ്ങള്‍ വാങ്ങികൊടുക്കുമ്പൊഴെന്‍മക്കളുടെ മുഖത്ത്
വിരിയും പുഞ്ജിരികളോ സ്നേഹം

അകാലത്തിലെന്നെയേകനാക്കി യാത്രയായ പ്രിയതമയുടെ
മധുരസ്മരണകളോ സ്നേഹം

ചെയ്‌വാനൊന്നുമില്ലാതെ വീട്ടിലേകനായിരുന്നനാളില്‍ കേട്ട
മക്കളുടെ കുത്തുവാക്കുകളൊ സ്നേഹം

അതോ വ്യദ്ധസദനത്തിലെ കൂരിരുട്ടില്‍ പ്രകാശമായെത്തിയ
സിസ്റ്ററുടെ അശ്വാസവാക്കുകളൊ സ്നേഹം

എന്‍‌മ്യതദേഹം ചിതയില്‍ വക്കുമ്പൊഴെന്‍ ബന്ധുക്കളില്‍
ഞാന്‍കണ്ട കണ്ണുനീരൊ സ്നേഹം

ഇപ്പൊഴുമെന്നാത്മാവില്‍ അജ്ഞതയായ്കിടക്കുന്നു
സ്നേഹമെന്ന വാക്കിന്നര്‍‌ത്ഥമെന്തെന്ന്‌,,,,,,? ...?

അനാഥന്‍,,



അച്ചനുമമ്മയും ആരെന്നറിയാതെ
അമ്മിഞ്ഞപ്പാലിന്‍റെ സ്വാദറിയാതെ
അഗതിമന്ദിരകെട്ടുകള്‍ക്കിടയി-
ലനാഥനായി വളര്‍ന്നു ഞാന്‍

അന്നൊരു മഴക്കാല നാളിലെങ്ങോ
അഗതിമന്ദിരത്തിലെ തിരുമുറ്റത്തെ
അമ്മത്തൊട്ടിലിലെന്നെകിടത്തിയി-
ട്ടെന്നമ്മയെങ്ങോ പോയ്മറഞ്ഞു

അന്നുതൊട്ടുഞാനിവിടെയാണെങ്കിലും
അച്ചനമ്മമാര്‍ കൂടെയില്ലെന്നാകിലും
അഗതിമന്ദിരത്തിലന്തേവാസികള്‍
ആരോമലുണ്ണിയായ് വളര്‍ത്തിയെന്നെ

എന്തുതെറ്റുഞാന്‍‌ ‍ചെയ്തുവെന്നറിയില്ല
എന്തിനമ്മയെന്നെകളഞ്ഞുവെന്നറിയില്ല
എങ്കിലുമില്ലയെനിക്കമ്മയോട് പരിഭവം
അമ്മയെന്നപദമത്രസ്നേഹിക്കുന്നു ഞാന്‍‌

ഇന്നെനിക്ക് സ്വന്തമായൊരുജോലിയുണ്ട്
എന്നുമെനിക്കുകൂട്ടായെന്‍പ്രിയഭാര്യയുണ്ട്
കളിചിരികളുമായ്കൂടെയെന്‍ കുട്ടികളുണ്ട്
സന്തോഷത്തിലാറാടുന്നൊരു കുടുംബമുണ്ട്

എന്നിട്ടുമെന്തെന്നറിയില്ലയെന്നുള്ളില്‍
വിങ്ങുന്നുമനം മാത്യസ്നേഹത്തിനായ്
അമ്മയുടെസ്നേഹം ഏറെകൊതിക്കുന്ന
പിഞ്ജുകുഞ്ഞിന്‍റെയുള്ളം തുടിക്കുന്നപോല്‍,,,

അമ്മ മനസ്സ്

 

അമ്മേ,,  അമ്മക്ക് സുഖമല്ലെ?

 ഒരുപാട് കാലത്തിനു ശേഷം മകനില്‍ നിന്ന് അങ്ങനെയൊരു ചോദ്യം കേട്ടപ്പോള്‍ അമ്മ രണ്ട്നിമിഷം ആശ്ചര്യപെട്ടുനിന്നു. കുറച്ചുകാലമായി മകന്‍ തന്നോടൊന്നും സംസാരിക്കാറില്ലായിരുന്നല്ലൊ .ആകെയുള്ളൊരാണ്‍തരി അവന്‍ തന്നോട് അകല്‍ച്ച കാണിച്ചു തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ താന്‍ ഒരുപാട് സങ്കടപ്പെട്ടിരുന്നു.മുപ്പത്തിരണ്ടാമത്തെ വയസ്സില്‍ അദ്ദേഹം തന്നേയും മോനേയും തനിച്ചാക്കി പോയപ്പോള്‍ മറ്റൊരു വിവാഹത്തിനു പലരും തന്നെ നിര്‍ബന്ധിച്ചതാണ്.പക്ഷെ മകനോടുള്ള തന്റെ സ്നേഹം കുറയുമോ എന്നു വിചാരിച്ച് ഞാന്‍ സമ്മതിച്ചില്ല.കുട്ടികള്‍ക്ക് ട്യൂഷനെടുത്തും തയ്യല്‍ ജോലി ചെയ്തുമാണ് താനവനെ വളര്‍ത്തിയത്.അമ്മയും മകനും എന്നതിനേക്കാളുപരി നല്ല സുഹ്രുത്തുക്കളായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍. അവനു എന്തുകാര്യത്തിനും താന്‍ തന്നെ വേണമായിരുന്നു.ഓരോ ക്ലാസ്സിലും ഒന്നാമതായി അവന്‍ വിജയിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ തനിക്കഭിമാനമായിരുന്നു.അവന്റെ അമ്മയെന്നനിലയില്‍ സ്കൂളിലെല്ലാവരും തന്നോട് വളരെ സ്നേഹത്തോടെയായിരുന്നു പെരുമാറിയിരുന്നത്.അപ്പോഴൊക്കെ തനിക്കിങ്ങനെയൊരു മകനെ തന്നതിന് ദൈവത്തെ ഒരുപാട് സ്തുതിച്ചിട്ടുണ്ട്.അതൊന്നും കാണാന്‍ അദ്ദേഹം കൂടെയില്ലല്ലൊ എന്ന ദു:ഖം മാത്രമായിരുന്നു തനിക്കുണ്ടായിരുന്നത്.
 ഉയര്‍ന്നമാര്‍ക്കോടെ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കഴിഞ്ഞിറങ്ങിയ അവന് വലിയോരു മള്‍ട്ടിനാഷണല്‍ കമ്പനിയില്‍ ആറക്ക ശമ്പളത്തില്‍ ജോലി കിട്ടിയപ്പോള്‍ സ്വര്‍ഗം ലഭിച്ച ഭാവമായിരുന്നു തനിക്ക്.താമസിയാതെ നല്ലൊരു വീടുവച്ച് ഞങ്ങള്‍ താമസം മാറി.അവന്റെ കമ്പനിയില്‍ വര്‍ക്കു ചെയ്യുന്ന കുട്ടിയെ അവന്‍ ഇഷ്ടമാണെന്നു പറഞ്ഞപ്പോള്‍ യാതൊരു എതിര്‍പ്പും കൂടാതെ അവരുടെ കല്യാണം താന്‍ നടത്തികൊടുത്തു.മരുമകള്‍ ആദ്യമൊക്കെ നല്ല സ്നേഹത്തോട് കൂടിയാണ് തന്നോട് പെരുമാറിയിരുന്നത്.   പിന്നീടെപ്പോഴൊ താനും മകനും തമ്മില്‍ അകന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. മകനും മരുമകളും ജോലിക്കു പോയാല്‍ വീട്ടില്‍ താന്‍ തനിച്ചായിരുന്നു.അതുകൊണ്ടു തന്നെ മകനൊരു കുഞ്ഞു പിറന്നപ്പോള്‍ ഏറ്റവും സന്തോഷിച്ചത് താനായിരുന്നു.കുറച്ചുകാലം പേരമക്കളുമായി സന്തോഷത്തോടെ കഴിഞ്ഞു.അവര്‍ പഠിക്കാന്‍ പോകാന്‍ തുടങ്ങിയപ്പോള്‍ വീണ്ടും താന്‍ തനിച്ചായി.എപ്പോഴും പഠിപ്പ് പഠിപ്പ് എന്നുപറഞ്ഞ് അവരെ തന്റെ അടുത്തിരിക്കാന്‍ പോലും വിടാതായി. പാവം കുട്ടികള്‍,,

എന്താ അമ്മ ആലോചിച്ച് നില്‍ക്കുന്നത്?    അമ്മക്കെന്തെങ്കിലും അസുഖമുണ്ടൊ?

എന്താ കണ്ണ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്?
 
മകന്റെ ചോദ്യമാണ് തന്നെ ചിന്തയില്‍ നിന്നുണര്‍ത്തിയത്.

ഒന്നുമില്ല മോനെ,, കണ്ണില്‍ പൊടിപോയതാണ് ,,, സാരമില്ല,,

 എന്നാല്‍ അമ്മ പെട്ടെന്നു റഡിയാക്,, നമുക്ക് കുറച്ചു സ്ഥലങ്ങള്‍ പോകാനുണ്ട്. ഇവിടെയിങ്ങനെയിരുന്നു അമ്മക്കു ബോറഡിക്കുന്നുണ്ടാകും.

ശരിയാണ് ,,കുറച്ചായി വീട്ടിലിരുന്നു ബോറഡിക്കുകയാണ്,, പണ്ടൊക്കെ മകന്റെ കൂടെ എവിടെങ്കിലുമൊക്കെ പോകാറുണ്ടായിരുന്നു,, തനിക്കു വളരെ സന്തോഷമുള്ള കാര്യമായിരുന്നുവത്. കുറച്ചു കാലമായി മോന്റെ കൂടെ വല്ല സ്ഥലത്തും പോയിട്ട്.
എല്ലാം ശരിയായി വരികയാണൊ, ദൈവമെ നിനക്കൊരായിരം സ്തുതി,,,
മോനെ മുഷിപ്പിക്കണ്ട എന്നു വിചാരിച്ച് പെട്ടെന്നു റഡിയായിവന്നു.

അമ്മക്കിപ്പോള്‍ പത്തുവയസ്സു കുറഞ്ഞ പോലുണ്ട്. മരുമകളൂടെ കമന്റ്.

മരുമകളും ഇന്ന് നല്ല സന്തോഷത്തിലാണല്ലൊ,,,   മക്കള്‍ സ്കൂള്‍ വിട്ടുവരാന്‍ വൈകുന്നേരമാകും.   പുറത്തെത്തിയപ്പോള്‍ മകന്‍ കാര്‍ പോര്‍ച്ചില്‍ നിന്നിറക്കിയിരുന്നു.പോയി ബാക്ക് ഡോര്‍ തുറന്നു.

അമ്മ മുന്നില്‍ കയറിക്കോളു,,,

വീണ്ടും അത്ഭുതം,,മകന്റെ കല്ല്യാണം കഴിഞ്ഞശേഷം താനെന്നും പിറകിലായിരുന്നല്ലൊ. ശരിയാണ് എല്ലാം മാറി വരികയാണ്.മരുമകള്‍ ബാക്കില്‍ കയറി,  വണ്ടിയിലിരിക്കുമ്പോഴും ആരുമൊന്നും സംസാരിച്ചിരുന്നില്ല.വണ്ടി കുറെനേരം ഓടികൊണ്ടിരുന്നു.നേരം ഉച്ചയാകാറായി.

 അമ്മേ നമുക്കു വല്ലതും കഴിക്കാം,,, മോന്‍ പറഞ്ഞു.

വണ്ടി ഒരു വലിയ ഹോട്ടലിന്റെ മുമ്പിലെത്തി നിന്നു. ഇറങ്ങി ഹോട്ടലിലേക്കു നടന്നു.ഹോട്ടലിനുള്ളില്‍ ഏസിയുടെ കുളിര്‍മ.തലപ്പാവു വച്ച ജോലിക്കാര്‍ താനാദ്യമായാണ് ഇത്രയും വലിയ ഹോട്ടലില്‍ കയറുന്നത്. കൈ കഴുകി ടേബിളിരിക്കുമ്പോള്‍ മോന്‍ ചോദിച്ചു.

അമ്മക്കെന്താണു സ്പെഷലായിട്ടു കഴിക്കാന്‍ വേണ്ടത് എന്തു വേണമെങ്കിലും പറഞ്ഞോളു,,,

എനിക്കു സ്പെഷലൊന്നും വേണ്ടമോനെ,,, സാദാ ഊണു മതി,,  

കുറെ കാലത്തിനു ശേഷമാണ് ഹോട്ടല്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത്.എങ്കിലും നല്ല രുചികരമായി തോന്നി,,,  ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ ശേഷം ഹോട്ടലിന്റെ പടിയിറങ്ങുമ്പോള്‍ മരുമകള്‍ വന്നു തന്റെ കൈപിടിച്ചു.
 അമ്മേ,, സൂക്ഷിച്ചിറങ്ങണം ,,,
 മരുമകള്‍ ഇത്രസ്നേഹത്തോടെ ഈയടുത്ത കാലത്തൊന്നും തന്നോട് പെരുമാറിയിട്ടില്ല. എല്ലാം തന്റെ പ്രാര്‍ത്ഥനയുടെ ഫലം.ദൈവത്തെ എത്ര സ്തുതിച്ചാലും മതിയാകില്ല,,,
വണ്ടി വീണ്ടും കുറച്ചു നേരം ഓടി.വലിയൊരു ടെക്സ്റ്റൈല്‍ ഷോപ്പിന്റെ മുമ്പില്‍ നിറുത്തി.

 വാ,, അമ്മെ അമ്മക്കു കുറച്ചു ഡ്രസ്സ് എടുക്കാം,,, എല്ലാം പഴയതായിരിക്കുന്നു,,,,

താന്‍ വേണ്ട എന്നു പറഞ്ഞിട്ടും അവന്‍ സമ്മതിച്ചില്ല,,   തനിക്കൊരു സെറ്റു മുണ്ട്,, മതിയെന്നു പറഞ്ഞു,,, ടെക്സ്റ്റൈല്‍സ് ഷോപ്പില്‍ നല്ല തിരക്കായിരുന്നു. മകനും മരുമകളും കൂടി എന്തൊക്കെയൊ വാങ്ങുന്നുണ്ട്,, തിരക്കില്‍ നിന്നും കുറച്ചു മാറിനിന്നു. അരമണിക്കൂറിനുശേഷം മകനും മരുമകളും കൂടി നാലഞ്ച് വലിയ കവറുമായി തന്റെ അടുത്തേക്കു വന്നു,,

വാ,,അമ്മെ പോകാം,,,    ഇതെല്ലാം അമ്മക്കുള്ളതാണ് ,,,

എനിക്കെന്തിനാ മോനെ ഇത്ര അധികം  ഡ്രസ്സ്,,,  അപ്പൊ,,നിങ്ങളൊന്നും വാങ്ങിയില്ലെ,,?

ഇരിക്കട്ടെ അമ്മെ,, കുറച്ചായില്ലെ ഞാന്‍ അമ്മക്കു പുതിയ ഡ്രസ്സെല്ലാം എടുത്തു തന്നിട്ട്,,  ഞങ്ങളൊക്കെ ഇടക്കെടുക്കാറുള്ളതാണ്‍,,,

 താനൊന്നും മിണ്ടിയില്ല,,, സന്തോഷം കൊണ്ട് തന്റെ മനം നിറഞ്ഞിരുന്നു,,,
 മരുമകള്‍ കവറുകളെല്ലാം ഡിക്കിയില്‍ വച്ചു,, മോന്‍ ആരോടോ ഫോണില്‍ സംസാരിക്കുന്നു,,,   കാറില്‍ കയറിയിരുന്നു,,,  മരുമകള്‍ ബാക്കില്‍ കയറി,,,   ദൈവമേ,,, നിന്നെയെത്ര സ്തുതിച്ചാലും മതിയാകില്ല,,,, എന്റെ മോനിക്കു നല്ലതുമാത്രം വരുത്തണമേ,,,

എടീ,, എല്ലാം ശരിക്കു വച്ചില്ലെ,,,

മകനതു ചോദിച്ചു കൊണ്ട് ഡിക്കിയൊന്നുകൂടി പരിശോധിച്ചു,,,  അവസാനം എല്ലാം ഉണ്ടെന്നുറപ്പു വരുത്തി,,  ഡ്രൈവിഗ് സീറ്റില്‍ കയറിയിരുന്നു,,,  ഇതുവരെയുള്ളകാര്യങ്ങളെല്ലാം ഒകെയാണെന്നു മനസ്സിലൊന്നു കൂടി ഉറപ്പു വരുത്തി. കാര്‍ സ്റ്റാര്‍ട്ട്ചെയ്തു,, അമ്മയെയൊന്നു നോക്കി,,, അമ്മ നേരിയ ഉറക്കത്തിലെന്നപോലെ കണ്ണടച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു,,,,,

കാര്‍ മെയിന്‍ റോട്ടിലേക്കിറക്കി,,, അടുത്തുള്ള വ്യദ്ധസദനം ലക്ഷ്യമാക്കി പാഞ്ഞു,,,

  അമ്മമനസ്സ് അപ്പോഴും പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുകയായിരുന്നു,,,,

 ദൈവമേ,,, എന്റെമകനു നല്ലതു മാത്രം വരുത്തണമേ,,,,

കരളിലെ കനവ്,,,


എടാ,,,,,,,,,,,, നിനക്കിന്നു കോളേജില്ലെ,,,

ഉമ്മയുടെ നീട്ടിയ വിളികേട്ടാണുണര്ന്നത്.തലയുയര്ത്തി വാച്ചില് നോക്കി,,

അള്ളൊ,,,,,,,,,, സമയം ഏഴര കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പെട്ടെന്നെണീറ്റ് കുളിച്ചു റഡിയായിവന്നപ്പോഴേക്കും ഉമ്മച്ചി പ്രാതല് റഡിയാക്കിയിരുന്നു. സമയം എട്ടര കഴിഞ്ഞു.

ഇനി എപ്പോഴാണാവൊ കോളേജിലെത്തുക,, പ്രാതല് കഴിച്ചെന്നു വരുത്തി പെട്ടെന്ന് ബാഗുമെടുത്ത് പുറത്തേക്കിറങ്ങി.

എടാ,, ചോറുകൊണ്ട് പോകുന്നില്ലെ,,,,, ഉമ്മച്ചിയാണു. തിരക്കിലതും മറന്നു. ഇന്നൊരു സുഖമില്ലാത്ത ദിവസം തന്നെ. ഉമ്മച്ചിയുടെ കയ്യില് നിന്നും ചോറുപാത്രം വാങ്ങി.


ഇത്ര വലിപ്പായിട്ടും ചെക്കന് ഒരുത്തരവാദിത്വമില്ലല്ലൊ,,,, പടച്ചോനെ ഇവനെന്നാണാവൊ നന്നാവുക….. ഉമ്മച്ചിയുടെ സ്ഥിരം പല്ലവി.

ഉമ്മച്ചിയുടെ വാക്കിനു കാതോര്ക്കാതെ പെട്ടെന്നു റോഡിലേക്കിറങ്ങി.

ലക്ഷ്മി പോയോ ആവോ.. കുറച്ചുനേരം കാത്തുനിന്നു കണ്ടില്ല. എന്നും വൈകിയാണവള് വരിക. ഇന്നെന്തു പറ്റി.? ലക്ഷ്മിയും സമയത്തിനു പോകാന് തുടങ്ങിയൊ?

തെറ്റിദ്ധരിക്കണ്ട ലക്ഷ്മി ഞങ്ങളുടെ നാട്ടിലൂടെയോടുന്ന ബസ്സാണ്. ഇന്നേവരെ അവള് കറക്റ്റ് സമയത്തിനു പോയിട്ടില്ല ഇന്നതും നടന്നു.

ഇനി മെയിന് റോഡിലെത്താന് ഒന്നരകിലോമീറ്റര് നടക്കണം. ഏതായാലും നടക്കുക തന്നെ. ബാഗും തോളിലിട്ട് നീട്ടിവലിച്ചു നടന്നു.

മോനെ ഇജ്ജ് കോളേജില് പോകാണല്ലെ,,, ബീരാനിക്കയാണ്.

പിന്നെ പുസ്തകവും തൂക്കി കടേല്ക്കാണൊ പോകുക,, മനസ്സില് തോന്നിയത് പറഞ്ഞില്ല. ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അതെയെന്നു പറഞ്ഞു വീണ്ടും നടന്നു. ബസ്റ്റോപ്പിലെത്തി.

സ്റ്റാന്റില് ബസ്സിറങ്ങിയപ്പോള് സമയം ഒന്പത് കഴിഞ്ഞു. ഇനി ഒരു ബസ്സു കൂടി കയറണം കോളേജിലെത്താന്,, ഫസ്റ്റ് പിരീഡ് പോയതു തന്നെ. ഏതായാലും ഫസ്റ്റ് പിരീഡ് കഴിഞ്ഞു ക്ളാസ്സില് കയറം...

ഒരു കടയുടെ അരികില് ഞാന് ബസ്സുകാത്തു നിന്നു. അപ്പോഴാണു സ്റ്റാന്റിന്റെ ഒരു ഭാഗത്തൊരാള്ക്കൂട്ടം കണ്ടത്.

എന്താണാവൊ,, വല്ല സര്ക്കസ്സുമാണൊ,, ഏതായാലും ഫസ്റ്റ് പിരീഡ് കയറണ്ട എന്ന് തീരുമാനിച്ച സ്ഥിതിക്ക് സമയമുണ്ട്. പോയി നോക്കുക തന്നെ.

എന്താ ചേട്ടാ അവിടൊരാള്കൂട്ടം…… അവിടുന്നു വരുന്ന ഒരാളോട് ഞാന് ചോദിച്ചു.

അതോ, അത് ഒരാളവിടെ മരിച്ചു കിടക്കുന്നു,,, ഏതോ യാചകകൂട്ടത്തില് പേട്ടതാണെന്നു തോന്നുന്നു…. അയാള് പറഞ്ഞു

മെല്ലെ ആള്കൂട്ടത്തിലേക്കു കയറി ഒന്നെത്തിനോക്കി. മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച ഒരു സ്ത്രീയുടെ ശവം.

ആ മുഖത്തേക്കു ഞാന് സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി. കണ്ണില് ഇരുട്ടു കയറുന്നതു പോലെ എനിക്കുതോന്നി.

മനസ്സ് അഞ്ജാറുമാസം പിറകിലേക്കു പോയി………….

………………………………………………….

അന്നും പതിവുപോലെ സ്റ്റാന്റില് ബസ്സുകാത്ത് ഒരു കടയുടെ അരികില് ഞാന് നില്ക്കുകയായിരുന്നു.

മോനെ ഒരഞ്ജുറുപ്പിക തരുമൊ?

മുഷിഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ച കുലീനത്വമുഖമുള്ള ഒരു സ്ത്രീ എന്റെ മുമ്പില് കൈനീട്ടി നില്ക്കുന്നു.

അഞ്ജുറുപ്പികയൊ?. അഞ്ജുറുപ്പിക ചോദിക്കുന്ന ഭിക്ഷക്കാരിയെ ഞാന് ആദ്യമായ് കാണുകയായിരുന്നു. ഞാന് കുറച്ചു നേരം അവരെതന്നെ നോക്കി നിന്നു.

ഒരഞ്ജുറുപ്പിക തരുമോ?,,, വീണ്ടുമവര് ചോദിച്ചു.

ഒരു ചായ കുടിക്കാനാണു,, ശരിക്കു ഭക്ഷണം കഴിച്ചിട്ട് രണ്ടു ദിവസമായി…. എന്തൊ ഒരാകര്ഷണം അവരുടെ കണ്ണുകളില് ഞാന് കണ്ടു.

ഞാന് പോക്കറ്റില് പരതിനോക്കി,, അഞ്ജുരൂപ അവര്ക്കു കൊടുത്തു.

ഈ ഉപകാരം ഞാന് ഒരിക്കലും മറക്കില്ല മോനെ,,, കൈ കൂപ്പികൊണ്ടവര് പറഞ്ഞു. ഞാന് വെറുതെ ചിരിച്ചെന്നു വരുത്തി,,
അപ്പോഴേക്കും എന്റെ ബസ്സു വന്നു,,,,,, ഞാന് പോയി.

പിന്നീടിടക്കല്ലാം ഞാന് അവരെ കാണുകയും സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യാറുണ്ടായിരുന്നു. വടക്കുള്ള ഏതോ നല്ല കുടുംബത്തില് പിറന്നതാണവര്. നാലു മക്കളാണുള്ളത്,ഭര്ത്താവ് മരിച്ചു.മക്കളെയെല്ലാം നല്ലനിലയിലെത്തിച്ചു.രണ്ടു പേര് വിദേശത്താണു താമസം. ഭര്ത്താവ് മരിച്ചതിനു ശേഷം അവരൊറ്റക്കായിരുന്നു,ഭാഗം വെപ്പിനു ശേഷം മക്കളവരെ ഒരു വ്യദ്ധസദനത്തില് കൊണ്ടാക്കി.പിന്നെ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയിട്ടില്ല. മാസാമാസം കാഷയച്ചു കൊടുക്കും.അവിടുത്തെ ജീവിതം മടുത്തപ്പോള് അവിടം വിട്ടിറങ്ങിയതാണത്രെ.എങ്ങനേയോ ട്രൈനില് ഇവിടെയെത്തി.റയില്വെ സ്റ്റേഷനിലാണു കിടപ്പ്. അരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും കൊടുത്താല് വാങ്ങും... ആരോടും പരിഭവമില്ലാതെ കഴിയുന്നു,

ഏതായാലും ഞങ്ങള് തമ്മില് നല്ലൊരു കൂട്ടായികഴിഞ്ഞിരിന്നു…………എന്റെ പടിപ്പിന്റെ കാര്യങ്ങളെല്ലാം അവര് അന്വേഷിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.....

നന്നായ് പടിക്കണം ഇടക്കിടക്കവര് പറയും... ഞാന് ഇടക്കവര്ക്കെന്തെങ്കിലും കൊടുക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.

കഴിഞ്ഞ ഒരാഴ്ചയായിട്ട് അവരെ കാണാന് കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല………. ഇപ്പോള് കണ്ടപ്പോള്.................

മനസ്സിലെന്തോ വിങ്ങിപൊട്ടുന്നു,,,

ഞാന് മെല്ലെ തിരിഞ്ഞു നടന്നു……….. എന്റെ ബസ്സു വന്നിരിക്കുന്നു,,,

ബസ്സിലിരിക്കുമ്പോഴും എന്റെ മനസ്സ് എവിടെയൊക്കെയൊ ആയിരുന്നു,,, ബസ്സിറങ്ങി കോളേജിലേക്കു നടന്നു,,,,,, ഫസ്റ്റ് പിരീഡ് കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു,,,
ക്ളാസില് കയറി ശോകമൂകനായി ഇരുന്നു,,,,,,,

എന്താടാ പ്രശ്നം? എന്ത് പറ്റി? ആരൊക്കെയൊ ചോദിക്കുന്നു,,,,,,

ഒരു തലവേദനയെന്നും പറഞ്ഞ് ബഞ്ജില് തലവച്ചുകിടന്നു,,, ലഞ്ജു ബ്രേക്കിനു ഇനി രണ്ടു പിരീഡ് കഴിയണം...

ടീച്ചര് ക്ലാസ്സിലേക്കു വന്നു,,,

ടീച്ചെറെന്തൊക്കെയൊ പറയുന്നു,,,, ഒന്നും ശ്രദ്ധിക്കാന് കഴിയുന്നില്ല,,,

ബേല്ലടിച്ചു,,, ഒരു പിരീഡുകൂടി കഴിഞ്ഞു,,,,, പത്തു മിനിട്ടു ഫ്രീ ആണ്,,, മെല്ലെ പുറത്തേക്കിറങ്ങി,,,,

എന്താടാ നിന്റെ മുഖത്തൊരു വാട്ടം,,,,,,,, നിന്റെ പെണ്ണു പിണങ്ങിപോയൊ?...............

നസിയാണു എന്റെ പ്രിയസുഹ്രുത്തുക്കളിലൊരാള്,,,

ഒന്നുമില്ലെടാ ഒരു തലവേദന,,,,,,, നിന്റെ കയ്യില് നമ്മുടെ റുമിന്റെ താക്കോലുണ്ടോ? എനിക്കൊന്നു കിടക്കണം

കോളേജിനടുത്ത് ഞങ്ങള്ക്കൊരു റൂമുണ്ട്,, കമ്പൈന്റു സ്റ്റഡിക്കു വേണ്ടിയെടുത്തതാണ്,,, സ്റ്റഡിമാത്രമവിടെ നടക്കാറില്ല,,,,,

അവന് റൂമിന്റെ താക്കോല് തന്നു,,,,

ഞാന് റൂമിലുണ്ടാകും,, അവനോടു പറഞ്ഞിട്ട് മെല്ലെ ഇറങ്ങി നടന്നു,,,

ചെറിയൊരു ചാറ്റല് മഴയുണ്ട്,,,,, മഴയത്തുകൂടി നടക്കാന് ഒരു പ്രത്യേകസുഖം,,, പക്ഷെ,, അതാസ്വദിക്കാന് പറ്റുന്ന മൂഡല്ലായിരുന്നു,,,,,,,
റൂമിലെത്തി മെല്ലെ കട്ടിലിലേക്കു ചാഞ്ഞു,,,,,,,

പുറത്തു മഴ അപ്പോഴേക്കും ശക്തിയായ് പെയ്യാന് തുടങ്ങിയിരുന്നു,,,,,,,,,

എന്തോ,,,,, മനസ്സിനൊരു,,,,,,,,,,,,,,